Mijn werk is niet eenduidig, ik heb geen duidelijk uitgangspunt of idee, veeleer een vaag gevoel, een sfeer die mij in bepaalde vormen doet denken, in bepaalde materialen. Met mijn werk probeer ik een poëtische leefwereld te evoceren waarbij melancholie en geslotenheid met een speelse lichtheid worden gerelativeerd. Zwaarte en lichtheid probeer ik beeldend te verzoenen. Vertellen over het leven maar met kleine verhaaltjes.
De (menselijke) figuur is nooit ver weg. Ik wijk af van het louter realistisch weergeven van de figuur door te zoeken naar een essentiële, een mentale weergave ervan. De figuren zweven ergens tussen verstilde en beruste verinnerlijking enerzijds en een verstikkende chaos anderzijds.
Ook het aspect van het ophangen van de sculpturen komt veel in mijn werk terug en benadrukt het ruimtelijk aanwezig zijn van het werk, de ruimte eromheen wordt er bij betrokken. Het hangen creëert een zekere spanning, het accentueert de zwaarte of de lichtheid naargelang.
Naast ruimtelijk werk breng ik ook tekeningen en schilderijen, die terzelfdertijd met de beelden gegroeid zijn, en waarin ik dezelfde intensiteit betracht.
Nele Van Hecke